Dat is dus het gezin. De plek waar je met zijn allen de zuurkoolstamppot verdeelt, knabbelt op een droog worstje en luistert naar andermans verhalen.

Maar hoe kan een steen nou een gezin zijn? En wanneer is een steen een hoeksteen? Een kleine annotatie.

Hoekstenen zijn zware exemplaren. Een beetje zoals de baksteen, maar dan een fractie charmanter. Ze staan meestal naast de kamerplanten, in de hoek, op een droog plekje, dichtbij het vastgelijmde bloemenbehangetje, achter het antieken kandelaartje met het verschrompelde kaarsje. Je ziet de hoeksteen niet maar de hoeksteen is er wel degelijk. Soms ligt er wat stof op de hoeksteen. Soms is hij afgebrokkeld van alle treurnis. Je zou niet kunnen stellen dat elke hoeksteen goed functioneert. Maar het is een prominent ding, dat mag je weten. Het bereik van de hoeksteen is groot. Zeer groot.

~ Lilian van Ooijen ~

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s